Ey hayat çok mu şey istedik?

Radyo da hiç beklemediğin bi anda çalan bi şarkı içindeki tek bi cümleyle canımızı nasıl bu kadar acıtabilir ki hepimiz bambaşka hayatlar yaşadığımızı sanarken herkes en büyük acının kendisine ait olduğunu düşünürken tek bi söz...Belkide dönüp dolaşıp aynı şeyi yaşıyoruzdur.Hiç tanımadığımız hiç bilmediğiniz bir insanın söylediği sözler sizi çevrenizde ki insanlardan daha iyi anlayıp sizi içine çeker ya..

çevresi kuru kalabalıkla dolu insanlar değil midir en yalnız çevresinde arkasını göremediği sahte gülüşlü maskeler..İçtensiz yüzüne gülümsediğiniz..Zorunluluklarımız..

Bazen sadece şarkılarla konuşur insan ortak şarkılara ait olduğumuza göre aramızda şarkılarla konuşan milyonlarca insan olduğunu biliyorum o şarkı sana en yakınlarının kendinin bile söyleyemediği şeyleri söyler ya ve sen ondan başka kimsen olmadığını o sözlerde hissedersin içinin nasıl acıdığını sadece o anlar canının parçalandığını..

Bazen bir Sezen Aksu tercüman  olur ya sana bir şey yazmak söylemekte bile zorlandığın anlarda bi şarkı anlatır ya seni..

Ya olmasalardı?

Hayat hepimize büyümeyi öğretti.Kaçamadık taktı çelmesini..

Ey hayat çok mu şey istedik?
hayat sormuyor hesabımızı sürüklüyor acıta acıta müebbet yazıyor cezamızı 
çek diyor acıta acıta kime tutunsa göz etti eskisini güldürmedi bahanesini 
acımadı taktı çelmesini ey hayat çok mu şey istedik 
ey hayat çok mu istedik kalpten ağrımız var geçmez 
diyor 
bir umut görsek sürmez diyor koymuş sofrasına doymam diyor 
bir can borcumuz var yetmez diyor hayat atıyor imzasını 
alnımıza acıta acıta kesmiş çoktan hesabımızı 
öde diyor acıta acıta kime tutunsa göz etti eskisini 
güldürmedi bahanesini acımadı taktı çelmesini...